1997 tot heden De wet van de economie

Sluitingen, winstgevendheid en overnamebiedingen

De raad van bestuur erkende tijdens de vergadering van 21 februari 1997 de rampzalige resultaten van de groep (743 miljoen frank verlies in het fiscale jaar 1996) en de conclusies van een door een Amerikaans bedrijf uitgevoerde en onhandig gepubliceerde audit. De directie besloot de statuten van de onderneming te wijzigen. Serge Trigano verloor zijn operationele leiding over de club en werd benoemd tot voorzitter van de raad van commissarissen, een erefunctie zonder werkelijke bevoegdheden. Philippe Bourguignon, voormalig CEO van Eurodisney, werd benoemd tot hoofd van de raad van bestuur.

Op 17 juli 1997 verliet Serge Trigano de club. Deze datum markeert het einde van een tijdperk. Het verhaal dat volgde zou anders verlopen.

Het doel van Philippe Bourguignon was om Club Med weer winstgevend te maken. Een ambitieus maar riskant transformatieplan werd uitgevoerd. Dit begon met bezuinigingsmaatregelen. De buffetten werden teruggeschroefd, een schril contrast met de weelde van voorgaande jaren. Budgetten werden verlaagd en de resorts moesten de broekriem aanhalen. Club Med One werd verkocht. Ideeën werden uitgeprobeerd om een ​​jonger publiek aan te trekken. Oyyo, Bysatis en de twee Club Med World resorts in Parijs en Montreal werden geopend. Het initiatief zou niet erg succesvol blijken of zelfs een financiële ramp worden. Tegelijkertijd nam Club Med de touroperator Jet Tours over voor 485 miljoen frank.

In december 2002, na tegenvallende resultaten (70 miljoen euro verlies), schudde de familie Agnelli de directie van Club Med opnieuw flink door elkaar. Philippe Bourguignon werd ontslagen en vervangen door zijn rechterhand, Henri Giscard d'Estaing. HGE, zoals iedereen hem noemde, voerde een beleid door dat gericht was op het elimineren van de vele bronnen van verlies en begon het merk naar een hoger segment te tillen. De bungalowparken werden één voor één verlaten, de onrendabele 2-Trident resorts werden gesloten en soms, indien er kopers waren, verkocht aan clubs zoals de MMV-groep. Ook werden er complete dorpen verkocht. De nieuwe eigenaren namen de renovatiewerkzaamheden voor hun rekening en Club Med werd de exploitant (Les Boucaniers is daar een voorbeeld van). De Oyyo- en Byssatis-projecten kwamen eveneens ten einde en de Club Med World resorts in Montreal en later Parijs verdwenen. Jet Tours werd in 2008 verkocht aan Thomas Cook.

Tegelijkertijd openden er andere resorts, zoals Palmyre Atlantique, Palmeraie en Riad in Marrakech, en Plantation d'Albion op Mauritius. De club vestigde zich zelfs in China met drie resorts. De meeste nieuwe resorts waren luxe en boden geïntegreerde 5-Trident-ruimtes en zelfs villa's.

Zoals u waarschijnlijk al begrepen heeft, richt Club Med zich op het hogere segment, maar achter de schermen speelt zich een heel ander spel af. Kapitaal wisselt van handen en aandeelhouders wisselen voortdurend van positie.

Tot 2004 bezat de familie Agnelli (Fiat Group) meer dan 20% van het kapitaal van Club Med. Na het overlijden van Giovanni Agnelli trok de groep zich terug en verkocht haar aandelen aan de Franse hotelgroep Accor. Accor bleef twee jaar lang meerderheidsaandeelhouder voordat het zijn aandeel in 2006 verkleinde.

De komst van het Chinese bedrijf "Fosun"

Op 13 juni 2010 betrad de Chinese groep Fosun geleidelijk de strijd. Fosun, gesteund door de Axa-groep (Gallion Invest II), zette op 27 mei 2013 een belangrijke stap door een openbaar overnamebod op Club Med uit te brengen.
Hierop volgde een strijd van biedingen en tegenbiedingen tussen Fosun/Axa (Gallion Invest II) enerzijds en de Italiaanse groep Bonomi anderzijds, die eveneens geïnteresseerd was en gesteund werd door Serge Trigano en KKR. Dit zorgde voor grote opschudding op zowel Club Med als de aandelenmarkten.

Op 9 februari 2015, na twee jaar van vaak felle concurrentie – waardoor dit overnamebod het langste ooit werd – won de Chinese groep Fosun na de terugtrekking van de Bonomi-groep. Einde van Akte 3!

Hieronder vindt u de lijst met de belangrijkste aandeelhouders van de club in 2015 na het overnamebod van Gaillon Invest II

De tentenkampen, de bungalows, de sfeer van de jaren zestig en zeventig, het informele adres, de kettingen aan de bar en de zongebruinde gezichten behoren nu tot het rijk der herinneringen, maar de club blijft Club Med. Nieuwe klanten ontdekken dit, en voor veteranen zoals ikzelf zal Club Méditerranée, of Club Med, altijd een speciale plek innemen.