Aighion
Locatie: Griekenland (Peloponnesos, Golf van Korinthe)
Dorpstype: Hutten
Openingsdatum: 1959
Sluitingsjaar: 1993
Een stukje geschiedenis: Weinigen van jullie weten dit, maar voordat Aighion een Club Med-dorp werd, was het een Village Magique. Tijdens de fusie van Paul Morihiens Village Magique met Club Med werd Aighion onderdeel van de Tridents.
In het eerste jaar bood het dorp weinig tot geen sportactiviteiten aan. Het diende als vertrekpunt voor excursies naar de oude bezienswaardigheden van de Peloponnesus, maar ook naar plaatsen op het Griekse vasteland, zoals Delphi en Athene. Vanuit het dorp vertrokken ook reizen naar Israël.
Al in 1960 werd er een zeilschool in het dorp opgericht. Het dorp heeft een kleine haven die plaats biedt aan karvelen en zeilbootjes, terwijl vanaf de steiger de kaïk vertrekt voor speervissen, bivakkeren en picknicks.
Het dorpje ligt verscholen in het groen langs een kiezelstrand. De zeebodem is bezaaid met zee-egels. Let op waar je loopt; je hoeft maar te bukken om ze van de kust op te rapen. Deze zee-egels zijn een ware traktatie!
Dorpshoofden:
Pierre Levrard opende het dorp in 1959.
René Pernel sloot het dorp aan het einde van het seizoen van 1993.
De reis:
Door succesvolle onderhandelingen met de Griekse militaire autoriteiten verkreeg de club toestemming om haar vliegtuigen te laten landen op de militaire basis Araxos, ten zuiden van Patras. Deze regeling verkortte de reistijd vanuit Athene aanzienlijk.
Herinneringen, herinneringen:
Deze herinneringen gaan terug tot juni/juli 1993. Ik herinner me nog die 15 dagen in Aghion. Het dorp was amper voor een kwart gevuld. De economische crisis, en misschien ook de Golfoorlog, hadden sommigen ervan weerhouden om te gaan. Een rondreis Parijs/Araxos met de Minerve. Een klein dorpje, uitgestrekt te midden van weelderige vegetatie, oleanders en begrensd door de Golf van Korinthe.
Ik waardeerde en hield van dit dorp. Case Tendresse, de kettingen van staven (die er toen nog waren), kajakken ontdekken, picknicks, zee-egelfeesten en harswijn!
Ik herinner me ook nog die wind die twaalf dagen achter elkaar waaide (daar werkt het op drieën) en ervoor zorgde dat er niet gewindsurft kon worden.
Aighion bood ook excursies aan naar oude Griekse bezienswaardigheden.
Wie mij goed kent, weet hoe groot mijn interesse in geschiedenis is. Delphi, Mycene, Nauplia, Olympia met de excursiegroep van het Olympia Club-dorp, maar ook Epidaurus, waar ik samen met andere GM's en de reisleider een Griekse tragikomedie in het oude theater heb bijgewoond, staan tot op de dag van vandaag in mijn mooiste herinneringen.
De persoon die in het dorp de excursies organiseerde, was een Belgische GO (Gentil Organisateur). Ik zou haar een paar jaar later weer tegenkomen in Les Boucaniers.
De naam van het dorpshoofd was René Pernel. Hij beëindigde zijn carrière als dorpshoofd, die in 1971 was begonnen.
1993 was het laatste seizoen van Club Med in Aighion. Later vernam ik dat het dorp een seizoen of twee was overgenomen door de Griekse touroperator Heliades, voordat het in de vergetelheid raakte en de natuur haar vrijheid terugkreeg.
Video's
Club Med augustus 1965
Archief Collierbar
Club Med Aighion
eind jaren 80 Commercieel archief Club Med
De Dinosaurussen Club Gérard Pigeon Decosterd
Ik vond het er geweldig. Een van mijn favoriete dorpjes. Er zijn veel vriendschappen ontstaan, waarvan sommige 45 jaar later nog steeds heel hecht zijn.
Onvergetelijke kampeertrips. De bar met zijn ouzo en souvlaki.
De zeilboot en de kleine haven met zijn smalle ingang.
Ik was er ook na mijn orthodoxe bruiloft in Athene, uitgenodigd door Maggy Dupont, die ik het genoegen had weer te zien in Aswan.
Bedankt voor dit bericht.
In 1993 was ik GO (Gentil Organisateur) voor zeilen en windsurfen, tijdens het laatste open seizoen van Aighion, met René Pernelle als dorpshoofd. Het was een fantastisch seizoen met het hele GO-team (Canelle – René's vrouw bij de receptie, Claude die met mij meezeilde, een kleurrijke Italiaanse entertainer met een bijnaam die alleen de club kon bedenken, enz.).
Op de foto in het zwembad waar je de nimfen ziet worden geduwd, nou, ik ben degene die duwt!
Geweldige herinneringen.
Ik zou graag willen weten wat er van René Pernelle is geworden, want het is bijna 30 jaar geleden en hij was toen al boven de 60!
De Italiaanse entertainer Ivanno, wat hebben we gelachen in die club! Het was mijn eerste reis; ik was 19.
Zoveel herinneringen!
Hallo allemaal. Ik ben op zoek naar foto's, video's en contactgegevens uit de zomer van 1993. Hebben jullie die misschien? Alvast bedankt voor jullie hulp en tot ziens. Yan GO (belichting).
Hoi Yan, ik heb daar begin juli 1993 vijftien fantastische dagen doorgebracht. (Dus we kennen elkaar 🙂) Ik heb een paar foto's in mijn archief, maar niet veel.
Destijds had ik geen idee dat ik ooit naar Collierbar zou gaan!
Ik ben wat je een Club Med-kind zou noemen... Mijn mooiste herinnering is Aighion, ik was 7 jaar oud in '76. Ik leerde net daarvoor zwemmen en haalde daar mijn 'garnalenbrevet'!
Een club op menselijke schaal met managers die de wereld wilden zien...
Even terzijde: Michel Leeb was de entertainmentmanager en ik was zijn mascotte tijdens mijn verblijf. Nog een anekdote: een bepaald, nog steeds onbekend, café-theatergezelschap was daar op zoek naar locaties voor het script van een film over Club Med...
Wat er vandaag de dag nog over is van de club na de brand die het bos en de huizen verwoestte: https://www.facebook.com/groups/pyrkagianews/permalink/1054497541747551/
Het was 1960!
De club zat bomvol grootmeesters,
ontheemd uit dorpen in Noord-Afrika:
de Suezcrisis!
De kleine groep waar ik deel van uitmaakte, was net terug van een achtdaagse reis naar de Peloponnesus. Er werd een expeditie georganiseerd om een dependance op te zetten verder landinwaarts, vlakbij een vissersdorp in een bos dat eigendom was van de orthodoxe geestelijkheid.
Een klein dorpje met alles wat je nodig had, plus een stamhoofd dat yogaleraar, kok en...
creatief werk was, een uitgestrekt strand, slapen onder de sterren... een verlaten eiland.
Een heerlijk, onverwacht verblijf.
En toen terug naar de beschaving...
Ik was 15!