Dorpshoofden

43 reacties

1. CC, ik wil deze pagina afdrukken, maar blijkbaar is dat onmogelijk?

   Antwoord

2. Van harte gefeliciteerd! Met dit enorme werk!
   Het roept herinneringen op aan mijn tijd als dorpshoofd.
   Heel erg bedankt,
   Robert Violin.

   Antwoord

   1. Dankjewel Robert voor je bedankje, ik waardeer het echt

      Antwoord

3. Geweldig, bedankt voor deze ellenlange lijst.

   Antwoord

4. Dank u voor dit monumentale werk.
   Jonathan Hegarty wordt vermist.

   Antwoord

5. Hallo, heeft iemand nieuws over Marie Michelle, de voormalige secretaresse van de skischool van de club?

   Antwoord

6. Hallo allemaal, en nogmaals hartelijk dank voor dit fantastische initiatief. Ik wil graag een foutje corrigeren: ik sta namelijk in deze lijst, terwijl ik nooit dorpshoofd ben geweest. Hartelijke groeten aan iedereen.

   Antwoord

7. In navolging van mijn vorige bericht… Ik heb tussen 1982 en 1986 (als ik het me goed herinner) als GO (strandwacht, landsporten + stage in toneelmanagement) gewerkt, maar niet als dorpshoofd. Hartelijke groeten aan Myriam (dorpshoofd) en Bob (sportmanager) in San Ambroggio (1983, geloof ik), waar Myriam na de laatste voorstelling, "Man of La Mancha", waarin ze Dulcinea speelde, nooit de kans kreeg om het team te presenteren. Er waren zoveel emoties op het podium en het was een waar genoegen om het hele seizoen met hen samen te werken. Knuffels aan iedereen, en in het bijzonder aan Guy (sportmanager in Marrakech, 1982), die Myriam vroeg om mij de rol van Don Quixote te geven. Dank jullie wel allemaal, ik zal jullie niet vergeten… 😉😘

   Antwoord

   1. Je was ook skileraar in Wengen tijdens mijn eerste seizoen, samen met Jean Pierre Battard en Patrice Hurlin – geweldige herinneringen en een paar fantastische liedjes voor de ingang van het restaurant! Alle goeds.
      Lolo

      Antwoord

8. Ik wil Myriam Karahoanessian hartelijk bedanken voor het redden van mijn leven in Agadir in 1986. Ik was destijds lichttechnicus en ik zal dit nooit vergeten.
   Dank u wel

   Antwoord

9. Hartelijk dank voor de lijst met dorpshoofden.
   Mijn naam is Vittorio en ik heb van 1976 tot 1991 in de Donoratico Bar gewerkt. Groeten aan mijn dorpshoofd Patrick Chotard uit 1985 in Donoratico (Italië).

   Antwoord

10. Dankjewel, Philippe, voor dit indrukwekkende onderzoek. Het is als een vonk die namen en herinneringen weer tot leven brengt, herinneringen die soms bevroren in ons geheugen liggen, maar niet vergeten zijn. Een hartelijke groet aan alle CDV's en GO's die in de jaren 70 en begin jaren 80 op het kantoor in New York hebben gewerkt... zij zullen zichzelf herkennen, zij zullen het zich herinneren..

    Antwoord

    1. Hallo Daniel… verrassend, maar uiteindelijk logisch om je op deze pagina te vinden… Yves Bastien Bibi… Moorea bar 1973… 48 jaar later… zegt dat je iets? Ik hoor graag van je

       Antwoord

       1. Iorana Bibi,
          François Dupont, onderhoudsmedewerker gedurende 6 jaar op Moorea en Bora, woonachtig in Nantes gedurende 20 jaar na haar vertrek bij de club. Gaat alles goed met je? Hartelijke groeten, Nana

          Antwoord

          1. Ben je nog steeds in Nantes?
             Kom dan terug naar Villars voor je vakantie!
             Patrick Jantet

             Antwoord

             1. Jean Pierre Gaillard:
                Mijn mooiste herinnering is aan Myriam Karahoanessian, die me op een dag in Eilat verwelkomde met "Hallo Indiana Jones!" Ik had net bijna de hele woestijn te voet en op een kameel doorkruist tussen Pisinne (een dorp aan de zuidelijke grens van Iran) en Karachi (mijn auto was midden in de woestijn na de laatste controlepost kapotgegaan – de carterpan was ontploft!). Ze stelde me voor aan Omar Sharif, die een luxeleven leidde en twintig uur per dag kaart speelde, jazeker!
                Een fantastische, buitengewone vrouw, ze devalueerde de cementindustrie omdat er geen compliment, geen omschrijving op haar van toepassing is, ze was veel te superieur!

11. Ik was rond 1989 op de Bahama's, op Paradise Island, samen met Jonathan Bismuth, Eddy die het onderhoud verzorgde en Christine als showcoach

    Antwoord

    1. Hallo Elaine,
       ik verliet Paradis Island in juni 1989. Ik werkte bij de onderhoudsdienst. Ik kan me Eddy niet herinneren, maar er was wel Alain de loodgieter. Kende jij hem?

       Antwoord

       1. Hallo Lionel, ik kende Alain de loodgieter (ik ontmoette hem opnieuw in januari 1990 in Cancun), er was ook Eric de timmerman, Marie-Angèle de lingerie-assistente, en ik was de lingeriemanager (dus onderdeel van het onderhoudsteam), van oktober 1988 tot eind mei/juni 1989.

          Antwoord

12. Goedemorgen

    Ik ben op zoek naar mijn peetvader Laurent Gand, van wie ik al 30 jaar niets meer heb vernomen...

    Antwoord

    1. Laurent Gand is in GO's Paradise, zijn vrouw is op Facebook.

       Antwoord

       1. Laurent was mijn eerste CDV bij Magic Haiti 1994

          Alain Richard

          Antwoord

13. Hartelijk dank voor deze website. Ik was een aantal jaren excursieleider bij Club Med in de tijd van Jean-Pierre Franquin, Bambi, Philippe Calvet, Arlette Gilles, Francis di Landro en anderen. Dus van 1986 tot 1992. Gregolimano, Faru, Kos, Djerba la Douce (het was geweldig!!), Cargese (het was een bommelding!), Foca, Marrakech, Metaponto, Opio, Marbella.
    Heel veel dank aan de fantastische dorpshoofden en in het bijzonder aan Philippe, die me destijds vier weken de kans gaf om bij een startup (Amadeus) te werken en aanbood me terug te nemen als het niet zou lukken. Philippe, ik ben je eeuwig dankbaar en ik werk er sinds 1992 als trainer. Heel erg bedankt voor de beste training ter wereld in een geweldige sfeer. Dank voor alles. Doris

    Antwoord

    1. Hoi Doris, we waren samen in Djerba in 1989 toen het dorp afbrandde en Thierry Louiset in de nacht van 3 op 4 maart 1989 om het leven kwam, 31 jaar geleden. Knuffels aan iedereen. Het waren een van de mooiste jaren van mijn leven. Gatsby

       Antwoord

       1. Bizzz, en gelukkig nieuwjaar!
          Newman, beste herinneringen
          uit '75-'80:
          Sveti, St. Moritz, Palinuro, Playa Blanca, Monetier, Kemer, Vitel…
          Fellah… Kiki Lieber… Pierrot…
          fanfan6mass@gmail.com

          Antwoord

14. Goed gedaan en bedankt, Philippe. Je verdient je titel van ere-GO steeds meer

    Antwoord

15. Dankjewel voor dit initiatief. Ik had niet gedacht dat het me zo zou raken… 😀

    Antwoord

16. Nogmaals hartelijk bedankt voor al dit werk, de mooie herinneringen en de stralende glimlachen.

    Antwoord

17. Geweldig werk! Mijn tijd bij de club: 1978-1985. Caprera, Playa Blanca, Marbeila…Marrakech, onderhoudsmanager. >>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>HET WAS FANTASTISCH!!!
    Alex » de Zwitser »

    Antwoord

18. Uitstekend werk! Goed gedaan en ontzettend bedankt. Ik was in de zomer van 1992 GO-kapper (Gentil Organisateur) in Marbella, in Hotel Don Miguel, onder leiding van Éric Voyer. Het was ook de tentoonstelling in Sevilla. In de winter van 1992-1993 was ik wederom in Marbella, maar nu met Francis Dilandro als leider. En in de zomer van 1993 was ik in Djerba la Douce opnieuw GO-kapper, dit keer met Jean-Pierre Grand als leider… zoveel mooie herinneringen…

    Antwoord

19. Hallo,
    in de lijst met CDV's lijkt Sczopp te ontbreken.

    "Goed gedaan met het geheugenwerk!"

    Antwoord

    1. Hallo
       . Nee, ik denk dat ik het op de lijst heb gezien, maar ik heb Pop of Pops chefdv niet in Santa-Julia, Corsica, gezien in 1966. Het was een dorpje met hutten waar de zoon van Gilbert de Caprera me in een Riva-achtige binnenboordboot naar Santa-Julia bracht en Pop de opdracht gaf een gratis hut voor me te zoeken.
       Bij puur toeval kwam ik 's middags de coach van de jeugdclub van Val-d'Isère tegen in de bar waar Gilberts zoon met me had afgesproken. Een paar maanden eerder had hij me gevraagd om lid te worden van zijn club na mijn overwinning in de afdalingsrace van Val-d'Isère, toen ik bij de GUC (Grenoble University Club met Joubert) zat, en hij was verantwoordelijk voor het waterskiën in de zomer!
       Nog verbazingwekkender was dat hij een van zijn neven had aangenomen als meneer Gilbert Klein, die ons om onverklaarbare redenen halverwege het seizoen verliet. We vernamen de reden voor zijn vertrek een paar dagen later, in de vroege ochtend van 4 juli 1966, op het perron van station Grenoble, bij aankomst van de trein uit Parijs. Noodzaak is immers de moeder der inventiviteit, en we vertrokken arm in arm voor een achttien maanden durende opleiding bij het beroemde 6e BCA, het enige bataljon Alpenjagers dat een rode fourragère bezat, een schrijnende herinnering aan de rampzalige Slag bij Sidi Brahim.
       Gedurende onze opleiding waren we dus kamergenoten.
       Daarna verloor ik hem uit het oog, want nadat ik mijn officiersopleiding (EOR) had afgerond en mijn diensttak had gekozen, werd ik ingedeeld bij het BCA (Alpeninfanteriebataljon) omdat ik een fervent skiër was. Ik kreeg de rang van officier-cadet, oftewel tweede luitenant, terwijl hij soldaat bleef en het hem daarom verboden was mij informeel aan te spreken! Omdat we in Chamrousse in het wedstrijdteam zaten, hebben we elkaar nooit meer gezien. Hij werd gedemobiliseerd op het hoofdkwartier in Grenoble, en ik in Chamrousse. Hoewel de twee locaties slechts zo'n dertig kilometer van elkaar verwijderd waren, heerste er een zekere mate van onafhankelijkheid die ons ervan weerhield elkaar ooit nog te ontmoeten!
       Een onderbewust verlangen, geworteld in de basis van een onderbewustzijn dat ongetwijfeld gevoed werd door een multipolaire verschuiving vanaf het eerste moment dat we elkaar ontmoetten, ik was de opdrachtgever, hij had de taak, en toen kwam onvermijdelijk de tijd na de lessen, de categorische segregatie, opgelegd door de beperkingen van de militaire voorschriften, onze taken verschillend voor ieder van ons, hij moest genoegen nemen met de mess, officieren lunchten in de mess, hetzelfde gold voor de kantine, waar een identieke segregatie gold. We keerden allemaal terug naar huis, na een bestaan ​​dat gevormd was tot een sociologisch construct door de voorzieningen van persoonlijke gaven en dat zijn eigen, afgedwaalde gedragspatronen ontwikkelde. De jaren werden steeds brutaler en maakten ons gevangenen van de tijd, die ons op een kwaadaardige manier uitputte. We ontwikkelden allemaal gewoonten, en nadat we de kans hadden gekregen om in de showbusiness te stappen en Saint-Tropez te leren kennen, kocht ik een huis in de gemeente Ramatuelle. Het was dan ook niet meer dan logisch dat ik Pampelonne begon te bezoeken, en vervolgens een bepaald strand, de Papou Club. Op een dag, tot mijn grote verrassing, bevonden we ons allebei in badkleding. De eerste momenten van verbazing verwaterden tot een gedeeld plezier. Ik probeerde naar zijn situatie te informeren, en hij vertelde me met een flinke dosis schaamte dat hij op deze plekken van vermaak de strandwacht was!
       Ik moest mijn oprechte verbazing verbergen. Er waren vele jaren verstreken en ik dacht dat hij, net als ik, had geprofiteerd van de economische bloei die bekendstond als de "Dertig Glorieuze Jaren" om een ​​succesvol bedrijf op te bouwen, dat hem comfort, overvloed, zelfs weelde zou garanderen. En daar trof ik hem aan, in de bloei van zijn leven, levend van fooien vol minachting.
       Ik bleef een paar dagen weg uit Pampelonne en toen ik terugkeerde, hoorde ik dat hij de dag na onze ontmoeting ontslag had genomen.
       Decennia gingen voorbij, maar ik heb hem nooit meer gezien.

       Antwoord

20. Hallo allemaal. Ik was van 1973 tot 1975 gendarmerieofficier in Zinal. Daarna was ik in Kusadasi en in 1976 verantwoordelijk voor het materieel in Cavaserail. Vervolgens was ik tot eind 1979 verantwoordelijk voor het onderhoud in Kaya Oteli in Uchisar. In 1980 was ik in Les Restanques. Zoveel mooie herinneringen! Ik herkende een aantal dorpshoofden met wie ik heb samengewerkt. De beste was mevrouw Touze, zo aardig, en Claude Besson. Dank jullie wel, dank jullie wel….

    Antwoord

21. Ik had de leiding over de miniclub en werkte samen met een aantal dorpshoofden. Ik heb daar fantastische herinneringen aan 👍

    Antwoord

22. Prachtige herinneringen aan de club waar we veel hebben geleerd om onze eigen formule te ontwikkelen… Voormalige grootmeesters waren onze eerste klanten.
    Batard, Claude Besson, Michel & Nanard (?) in de jaren 70, we hebben nog steeds contact met onze oude vrienden, muziek, entertainment, instructeurs…
    Saint-Moritz, de overleden Roi Soleil, Leysin… De goede oude tijd! Dankjewel

    Antwoord

23. Ik herinner me van mijn tijd als GO Battle slechts twee dorpshoofden: Tonio en Yvette Dupont. Er waren er nog veel meer, maar ik weet hun namen niet meer

    Antwoord

24. De bootbeheerders en villabeheerders, die fungeerden als dorpshoofden, worden vermist

    Antwoord

25. Zoveel herinneringen aan de jaren 70, ook mijn eigen herinneringen aan CDV, Yvette Dupont, Tonio Battle, JP Batard en de anderen. Dankjewel voor deze prachtige lijst, met de dorpjes/hotels, de terrasvormige velden, Leysin, Villard, St. Moritz, Cadaqués, Porto Vecchio en verder. Dankjewel voor deze ontmoetingen op afstand

    Antwoord

26. Ik kan Léonie De Boer – Cargèse september 2018 niet vinden

    Antwoord

    1. Ja Fanny, dat klopt, mijn lijst stopt halverwege de jaren 2010. Ik heb hem nog niet bijgewerkt, maar dat komt binnenkort

       Antwoord

       1. Hallo, wat een geweldige herinneringen aan fantastische mensen:
          GO's en lingeriemedewerkers (maar vooral buiten werktijd…) van 1988 tot 1990: DA BALAIA, SMIR, PARADISE ISLAND, RIO DAS PEDRAS en CANCUN. Buitengewone vakantiekampen en onvergetelijke GO-teams. Was het maar mogelijk om terug in de tijd te gaan…

          Antwoord

27. Hallo iedereen

    Tien jaar lang werkte ik als geluidstechnicus bij de club (veel "Amerikaanse muziek"), waaronder acht seizoenen met de charmante onderdaan van Hare Majesteit: Mike Coltmann
    Michel (de pijproker) en zijn partner Filiz (eerst kostuumontwerper, daarna podiummanager).

    Antwoord

28. We hebben een bijzondere herinnering aan Club Med op Kos in 1987, met Jean Pierre Franklin als dorpshoofd

    Hartelijk dank aan
    Nathalie en Didier,
    de eerste Fransen die in het dorp aankwamen.

    Het allerbeste

    Antwoord