Vanaf het allereerste begin waren veel dorpen vertegenwoordigd in de talloze Club Med-resorts. Sommige hebben hun stempel gedrukt op de geschiedenis van Club Med. Alcudia, Golfo di Baratti, Montenegro en Marina di Campo waren beroemd omdat ze tot de eerste resorts behoorden. We moeten ook Leysin, Fort Royal, Al Hoceima, Assinie en Bear Valley in de VS noemen, die tot de eerste resorts behoorden die werden opgericht (het eerste skiresort, het eerste resort in Marokko, het eerste in het Caribisch gebied, enz.). In de loop der tijd zijn ze om verschillende redenen uit de catalogus verdwenen (aflopende concessies, branden of sluitingen vanwege onrendabelheid).
Tegenwoordig vinden we sommige van deze oude dorpen onder andere merknamen, zoals Porto Petro, Magic Haiti (Lookéa), Les Restanques (Pierre & Vacances), Les Menuires en Les Bergers (MMV), of ze hebben een transformatie ondergaan (de dorpen Belvédère en Mont Blanc in Leysin zijn een internationale school voor luxe hotelmanagement geworden, Dieulefit een verzorgingstehuis en Pompadour werd gekocht door een Libanese zakenman om er een eersteklas manege van te maken). Met andere woorden, ze hebben een tweede leven gekregen.
Andere dorpen hebben minder geluk gehad. Deze dorpen, die door iedereen als verlaten kunnen worden beschouwd vanwege een gebrek aan eerlijke kopers, sterven langzaam in de vergetelheid, overwoekerd door vegetatie en bramen, beklad met graffiti en allerlei vormen van vandalisme, terwijl het slechts enkele jaren geleden nog legendarische dorpen waren. Denk aan Ipsos Corfu, Malabata, Caprera… de lijst is lang en de rondcirculerende foto's zijn hartverscheurend.
Maar misschien bent u het vergeten, of weet u het niet, dat sommige steden en skigebieden ooit Club Med-dorpen hadden.
Iedereen kent Tignes Val Claret natuurlijk wel, maar het eerste dorp in Tignes heette Super Tignes. Er was ook een dorp in Val d'Isère, dat er totaal anders uitziet dan het dorp dat we nu kennen.
In Serre Chevalier ligt het huidige dorp in Le Bez, maar het oorspronkelijke dorp werd gebouwd in Le Monêtier. Afhankelijk van de drietanden (het logo van de club) stond het bekend onder de namen Altitude, Le Monêtier of Serre Chevalier. Het was het eerste Club Med-skidorp dat in Frankrijk werd geopend, in 1957. Vandaag de dag bestaat Altitude nog steeds en is het gemakkelijk te herkennen. Het wordt beheerd door de ondernemingsraad van EDF (het Franse elektriciteitsbedrijf).
Wat valt er te zeggen over het Manial-paleis in Caïro, Caesarea in Israël, Paleo in Griekenland, Hawaï, het dorp op Réunion en de ongeveer honderd andere dorpen, bij sommigen bekend, bij anderen vergeten, die hebben bijgedragen aan de geschiedenis van de club?
Voor mijn Parijse vrienden: de club had ook het clubhuis aan de Rue Thérèse, geopend op 1 februari 1957, en een hotel dat in de jaren zeventig werd geopend in Neuilly-sur-Seine, tussen Porte Maillot en La Défense (Avenue Victor Hugo 58). Tegenwoordig is dit hotel het Marriott Neuilly.
Deze dorpen hebben ook een rol gespeeld in de geschiedenis van Club Med. Op de dorpspagina van de website kunt u ze nog eens kort herbeleven.
Het huidige Club Med (Chinees, ik weet het…) zou een resort in dorpsstijl (een luxe resort) moeten heropenen, zoals in de goede oude tijd van de jaren 60 en 70… nostalgie, nostalgie… GEWOON ÉÉN DORP, CLUB MED 50… dat zou zo gaaf zijn! Ik vind Club Med zoals het nu is, een luxe zomerkamp voor verwende kinderen, niet leuk
Hallo,
als voormalig "GO" en altijd een "GO" in hart en nieren, ben ik op zoek naar het adres waar ik, met name, twee of drie witte katoenen bermuda's van de oude "GO"-uniformen kan kopen...
De Did.
Goこんばんは, ik ben een voormalig GO (Gentil Organisateur) uit de jaren 70. Tegenwoordig bestaat er niets meer zoals vroeger. Ik betreur het verdwijnen van al die dorpen. Ik heb jaren in de club gezeten en het doet me pijn om dit allemaal te zien. Ik denk aan mijn eerste dorp in Cadaqués (Spanje), Palinuro, Donoratico, en mijn laatste dorp/hotel, de Charleston, in Leysin (Zwitserland). Het was een echt GO-leven, in tegenstelling tot nu, zoals J. Pierre Batard, voormalig CDV (Centre de Vacances et de Vacances), zegt
Hallo jij – Ik ook, voormalig GO –
Mijn eerste dorp was Monetier-les-Bains met de overleden G. Roussel,
daarna Les Restantes met S. Gorsse (G. Colard was animator),
toen terug naar Monétier, wederom met S. Gorsse,
vervolgens Corfu Ipsos met P. Baquéri (ik weet de spelling van zijn naam niet en Puce in animatie),
daarna Vald'Isère met de overleden JP Batard en nog steeds Puce als animator.
En daar ben ik gestopt, om acteur te worden in Zwitserland.
Dus, mijn GO-vriend – Prachtige herinneringen en veel spijt over wat er van deze clubs is geworden (vooral Corfu, een ramp) – Ik werd GM om die goede tijden te herbeleven, maar ik ben er ook mee gestopt, de sfeer was er niet meer – Na Cadaqués, Kroatië, Tunesië, zag ik dorpshoofden rondlopen met de mond vol verdriet omdat "Parijs" hen niet meer de aandacht gaf die ze verdienden, zag ik de GO's niet meer genieten van hun werk zoals wij, talloze uren vol plezier, omdat de GM's steeds veeleisender werden, respectloos waren ten opzichte van het werk en de GO-teams, het was erg demotiverend en bovendien erg duur, dus; ik ben nooit meer teruggegaan en heb andere clubs gevonden, minder duur en net zo goed, met entertainmentteams die net zo goed waren als die van de CM.
Zo, je weet het nu, en wie mijn reactie leest, zal zich er misschien in herkennen.
Zorg goed voor jezelf en vergeet nooit om plezier te hebben, waar je ook op vakantie gaat; dat is het geheim van een geweldige tijd.
Jef
Monnetier-les-Bains, dorpshoofd Gérard Roussel. Ik heb daar een seizoen in de bar gewerkt…
Dat is lang geleden…
HURP GO
Ik ben het helemaal met je eens; ik ontdekte de club in 1976 in Al Hoceima.
Ik ga er nog wel eens heen, maar zelden, en meer uit gewoonte dan uit oprechte interesse…
Ik zou graag het exacte adres willen weten van de locatie van Club Med in Montalivet, waar ik als kind in de jaren 1968-1970 onvergetelijke vakanties heb doorgebracht
Als voormalig GO (Gentil Organisateur) uit de jaren 60 en 70 betreur ik het verdwijnen van zoveel dorpen ten zeerste. Ik heb zeer goede herinneringen aan mijn eerste dorp, "Les Restanques", vlakbij Saint-Tropez, en mijn laatste, Leysin (Charleston), met de onvergetelijke JP Batard, en daarna nog andere (Villars, St. Moritz, Cadaqués, Djerba, Agadir, enz.)
Als kind van de kinderclub, die talloze vakanties doorbracht in Pompadour, Villars, Chamonix, Marbella (San Miguel), Al Hoceima en vele andere plaatsen,
heb ik de onvermijdelijke kwaliteitsstijging meegemaakt.
Dit heeft ertoe geleid dat de teams geen ruimte meer hebben voor spontaniteit, of het nu een grap of een gelegenheidsincident betreft, en in plaats daarvan een feestelijke en uitbundige sfeer creëren. Er waren toen geen vrije dagen: alle GO's (Gentils Organisateurs, oftewel Club Med-medewerkers) stonden altijd op scherp.
Tegenwoordig is er de angst voor een slecht getimede grap die onmiddellijk zou leiden tot klachten van klanten die naar Parijs worden gestuurd, die vervolgens zouden worden afgereageerd op het CDV (Centre de Vacances et de Vacances - Directeur Vakantieclub) of het team, met een bittere en rampzalige tegenreactie tot gevolg.
Nu handhaven ze een politiek correct imago met een hypocriet feestelijke sfeer
. Desondanks ga ik er nog steeds terug (zolang ik het me kan veroorloven, maar dat zal niet lang duren) vanwege de kwaliteit van de service en de zekerheid van een perfect georganiseerde organisatie. En een beetje uit nostalgie…
Tegenwoordig gaan veel grootmeesters erheen als een symbolisch gebaar, uit behoefte aan erkenning van hun collega's, maar niet langer echt uit liefde voor de sport en de ongeremde, gemeenschappelijke viering.
Hopen op een terugkeer naar een dorp met hutten? Moeilijk te geloven; de top zou te bang zijn om het imago te schaden, terwijl het in feite juist in stand zou worden gehouden in deze wereld die hunkert naar nostalgie.
zijn staat GO naar Eleuthera in 1983 als verantwoordelijke voor gratis onderdompeling en picknick, kan zoveel vermaken! Poi medico subacqueo a COzumel anno dopo, poi Malabata polivalent. Aneddoti: alla fin de la stage vennero far the kalender Pirellli….. met Laura Balled met ui vriendschappelijke ervaring….